تهوع وجودی سارتر: چرا واقعیت حالمان را بد میکند؟:
سارتر در رمان «تهوع» از تجربهای میگوید که ناگهان همه چیز بیمعنا میشود. او به ریشه درخت شاه بلوط خیره شد و دریافت که هستی «زائد» است – بیدلیل و بیهدف. این حس تهوع، واکنش طبیعی به واقعیت عریان وجود است. آیا تا به حال در میان روزمرگی، ناگهان با پوچی مواجه شدهاید؟
راهکار:
این حس تهوع در فلسفه سارتر نه انزجار از زندگی، بلکه دعوتی برای پذیرش آزادی مطلق و ساختن معنای خودتان است. شما محکوم به آزاد بودنید؛ پس از این بحران به عنوان نقطه شروع برای آفرینش ارزشهای تازه استفاده کنید.