حالوهوای خیابان زمستان؛ کوچه دی، پلاک ۷:
در تهران قدیم، نامگذاری معابر به فصلها نادر بود؛ کوچهها معمولاً نام بانی یا واقعه میگرفتند. «خیابان زمستان» از آن نامهایی است که حافظه جمعی را با یک حس فصلی گره میزند. جالب اینکه مغز انسان آدرسهای دارای بار عاطفی را تا ۴۰ درصد بهتر از نشانیهای عددی خنثی به خاطر میسپارد؛ برای همین «کوچه دی» بیشتر از مختصات در ذهن میماند.
راهکار:
این نشانی را میشود یک لوکیشن سینمایی خواند؛ جایی که اسمش بهجای مختصات، یک حس را نشانه گرفته. اگر بخواهی از آن قصه بسازی، شروع خوبی است: راوی برای رسیدن به پلاک ۷ باید از خیابانی بگذرد که انگار زمستان در آن ساکن است، نه یک فصل.