چرا آدمها خوبیهایت را فراموش میکنند؟:
در روانشناسی به این پدیده «سوگیری منفی» میگویند: مغز انسان رویدادهای منفی را با جزئیات بیشتری نسبت به خوبیها ذخیره میکند تا از خطرات آینده محافظت کند. از نگاه تکاملی، فراموشکردن لطف دیگران هزینهای فوری ندارد، ولی بهخاطر سپردن تهدیدها بقا را تضمین میکرده است. به همین دلیل ناسپاسی نه فقط اخلاقی، بلکه یک میانبر عصبی قدیمی است. حالا سؤال این است: اگر میدانیم حافظه دیگران ضعیف است، چرا هنوز خوبیکردن را با توقع جبران گره میزنیم؟
راهکار:
حافظه آدمها برای محبت کوتاه و برای کینه بلند است؛ شاید خوبیها فراموش میشوند چون با انتظار ثبتشدن انجام شدهاند. اگر خوبی بدون دفتر و کتاب باشد، فراموشیاش دیگر آزاری ندارد.