معنی دست نیافتنی بودن؛ همه یا هیچ در عشق و انتخاب:
در روانشناسی به این «اصل کمیابی» میگویند: مغز انسان به چیزهای غیرقابلدسترس ارزش بیشتری میدهد. علاوه بر این، سیستم دوپامین با «عدم قطعیت» فعالتر میشود، نه با قطعیت؛ برای همین خاطرهها بعد از فقدان، باشکوهتر از لحظه وقوعشان بازسازی میشوند. آیا ارزش ما واقعاً به دستنیافتنی بودنمان وابسته است؟
راهکار:
این نگاه «همهچیز یا هیچچیز» اغلب از ترس از طرد شدن ریشه میگیرد؛ آدمی که خودش را «دستنیافتنی» میکند، شاید فقط میخواهد قبل از اینکه دیگران او را نخواهند، خودش انتخاب کند. جالب است که «خاطرههای دستنیافتنی» معمولاً در ذهن کسی ساخته میشود که جرئت انتخاب نداشته، نه لزوماً کسی که ارزشمندتر بوده.