گذر بیهوده جوانی و دلتنگی برای آن:
مغز انسان در مرور خاطرات، تصویری روتوششده از گذشته میسازد، پدیدهای به نام «سوگیری خوشبینی گذشتهنگر». آن روزها شاید پر از سردرگمی و اضطراب بودند، اما حالا ایدهآل به نظر میرسند. آیا واقعاً جوانی بیهوده میگذرد یا این حافظهمان است که ناخواسته واقعیت را تحریف میکند؟
راهکار:
شاید بیهودگیاش همان زیباییاش باشد؛ جایی که هنوز مسئولیتها نیامدهاند. این حس دلتنگی را میتوان به فرصتی برای نوشتن خاطرات یا تحلیل چرایی آن تبدیل کرد.