گریه کردن با بیمار

روانشناس همدل: اگر درمانگر جای تو گریه کند چه می‌شود؟:

در روانشناسی، نورون‌های آینه‌ای مغز اجازه می‌دهند درد دیگران را انگار خودمان تجربه کنیم؛ اما گریه درمانگر لزوماً درمانی نیست. پژوهش‌ها نشان می‌دهند اگر اشک درمانگر اصیل باشد، می‌تواند اتحاد درمانی را تقویت کند؛ اما اگر از روی همدردی افراطی باشد، مرز درمانی را محو می‌کند و بیمار را به نقش مراقبِ درمانگر می‌کشاند.

راهکار:

این تصویر از روانشناس، در روانشناسی به «همدلی عاطفی» نزدیک است؛ اما مرز بین همدلی و همدردی جایی است که درمانگر می‌تواند همراه بیمار باشد، بدون آنکه بار هیجانی او را به دوش بکشد.