من مثل بچگیام که گریهاش برای آغوش توست:
تحقیقات نشون داده آغوش گرفتن (حتی ۲۰ ثانیه) باعث ترشح اکسیتوسین میشه، هورمونی که استرس رو کم و اعتماد رو زیاد میکنه. جالب اینجاست که نیاز به لمس از بدو تولد در مغز ما سیمکشی شده و تا آخر عمر باقی میمونه. بهقولی، آغوش یه زبان بیکلامه که از کلمات عمیقتر حرف میزنه. حالا شما فکر میکنید چرا بعضی آغوشها رو بیشتر از بقیه به خاطر میسپاریم؟
راهکار:
این آسیبپذیری شیرین در واقع نشانه عمیقترین نوع اعتماد است. پیشنهاد میکنم این حس رو توی یه یادداشت کوتاه برای طرف مقابلت بنویسی تا ارزش این ارتباط رو بیشتر درک کنه.