چرا آخر شب چشمها تاوان دلتنگی را میپردازند؟:
اشکِ هیجانی از نظر بیوشیمی با اشکِ معمولی فرق دارد؛ مملو از هورمون کورتیزول، پرولاکتین و منیزیم است که بدن هنگام استرس تولید میکند. یعنی گریه فقط تخلیهٔ روانی نیست، یک مسیر فیزیولوژیک برای دفع مواد شیمیایی اضطراب است. پژوهشها نشان دادهاند بعد از گریهٔ احساسی، ضربان قلب و سطح کورتیزول واقعاً پایین میآید. پس شاید چشمها دقیقترین داروخانهٔ بدن باشند، نه فقط منبع اشک.
راهکار:
این تصویر را وارونه ببین: چشمها باج نمیدهند؛ آنها قلب را در تاریکی همراهی میکنند تا بار اضافی را زمین بگذارد. هر اشک، رسید یک «شبِ سبکتر» است، نه سنگینتر.