گناه و مظلومیت

مظلوم‌نمایی و گناه؛ چرا دل ما برای آدم خاطی کباب می‌شه؟:

در روان‌شناسی اجتماعی به این پدیده «سوگیری همدلی با راوی» می‌گویند؛ مغز به‌جای بررسی شواهد، با روایت عاطفی همذات‌پنداری می‌کند. آزمایش‌های اثر لنگر انداختن نشان داده‌اند اولین تصویری که از یک فرد می‌سازیم، قضاوت بعدی را حتی با دیدن شواهد خلاف، تا ۵۰ درصد منحرف می‌کند. برای همین یک فرد می‌تواند هم‌زمان گناهکار باشد و مظلوم دیده شود؛ چون ذهن ما داستان را به محاکمه ترجیح می‌دهد.

راهکار:

این متن را می‌توان این‌طور بازنگری کرد: دل ما معمولاً نه برای گناه یا بی‌گناهی، که برای «روایتِ درد» می‌لرزد. مرز بین همدلی واقعی و فریب عاطفی همان نقطه‌ای است که احساس، جای بررسی شواهد را می‌گیرد.