گم کردن خدا

گم کردن خدا در هیاهوی زندگی:

تحقیقات علوم اعصاب نشان می‌دهد وقتی درگیر هیاهوی روزمره می‌شویم، قشر پیش‌پیشانی مغز که مسئول تفکر انتزاعی و ارتباط با مفاهیم متعالی است، فعالیتش کاهش می‌یابد. این یعنی «گم کردن» یک پدیدهٔ عصبی-روانی است، نه یک نقص ایمانی. جالب اینجاست که بازگشت آگاهانه به تمرکز (مثل همین دعا) همان ناحیه را دوباره فعال می‌کند. آیا تا به حال به این فکر کرده‌اید که گم شدن، خودش مکانیسمی برای تقویت توجه است؟

راهکار:

این متن، تصویری از تجربهٔ مشترک «خشکی معنوی» است. در عرفان مسیحی به آن «شب تاریک روح» می‌گویند: دوری موقتی که در نهایت به عمق‌بخشی ایمان می‌انجامد. خودِ درخواست برای پیدا شدن، نشانه‌ای از حضور اوست.