شعر کوتاه زندگی: وقتی زیستن دلگیرترین مصرع غزل است:
روانشناسان به این پدیده «سوگیری منفی» میگویند: مغز برای بقا، تجربههای بد را قویتر و ماندگارتر از خوبها کدگذاری میکند. از نظر تکاملی، نادیده گرفتن یک خطر مرگبار بود، اما نادیده گرفتن یک لذت فقط یک فرصت را کم میکرد. برای همین یک «دلگیری» میتواند آنقدر بلند شود که تمام «غزلِ کوتاهِ عمر» را در سایه ببرد. اگر مغز گزارشگر بیطرفی بود، باز هم «زیستن» دلگیرترین مصرع بود؟
راهکار:
اگر «زیستن» دلگیرترین مصرعِ این غزل است، یعنی بیتهای دیگری از دنیا هنور ناخوانده ماندهاند؛ میتوانی قافیه را عوض کنی و مصرع بعدی را خودت بنویسی.