غیرت و ناموس در کربلا و زمان غیبت:
در روان‌شناسی اجتماعی، «سوگیری درون‌گروهی» باعث می‌شود یک معیار اخلاقی برای «ما» و معیار دیگری برای «آن‌ها» بسازیم؛ قدیمی‌ترین نمونه‌اش قوانین افتخار قبیله‌ای است که حمایت از زنان خودی را با بی‌اعتنایی به زنان بیرون از قبیله جمع می‌کرد. مغز، تخلف هم‌گروه را دیرهنگام و تخلف بیرون‌گروه را سریع محکوم می‌کند. آیا غیرت واقعی می‌تواند گروه‌محور نباشد؟
راهکار:
غیرت اگر از جنس کربلا باشد، پیش از آنکه مرز دیگران را بپاید، مرز خود را می‌شناسد. کربلا میدان دفاع از حق بود، نه ابزار قیمومیت بر انتخاب دیگران. این تلنگر می‌تواند از «واکنش به دیگری» به «بازبینی نگاه خودمان» تغییر جهت بدهد.