غرور ترک

اصالتم افتخارمه - ترکی:

غرور ترکی و اصالت آذربایجان؛ هویتی که خریدنی نیست:

در آیین‌های شامانی ترک‌ها، سرخیِ جامه فقط نماد خون نبود؛ بیرق سرخ به‌مثابه «کفنِ» آماده، اعلام می‌کرد که فرد پیش از نبرد، مرگ را پذیرفته و نامش به حافظه قبیله گره خورده است. روانشناسی اجتماعی هم می‌گوید هویت قومی نه با ژن، بلکه با همین «مرزهای نمادین» حفظ می‌شود؛ جمله‌ای مثل «اصالت خریدنی نیست» دقیقاً یک مرز هویتی می‌سازد. آیا مدرنیته این مرزها را پررنگ‌تر می‌کند یا حل می‌کند؟

راهکار:

پیوند این مصرع با یک بیت عاشیقی یا یک اجرای خوشنویسی ترکی، آن را از یک استوری شخصی به یک قطعه هنری قابل انتشار تبدیل می‌کند.

تحمل تعصب و غرور ترکی؛ جمله‌ای که مرز می‌گذارد:

در روان‌شناسی اجتماعی به این «سوگیری درون‌گروهی» می‌گویند: افراد رنج رابطه را به حساب هویت جمعی می‌گذارند. هرچه تعلق قومی قوی‌تر باشد، احتمال تفسیر رفتار منفی به‌عنوان تهدید هویتی بیشتر است. این جمله مرز بین «منِ شخصی» و «منِ تباری» را جابه‌جا می‌کند: تحمل تعصب نه از محبت، بلکه از وفاداری به روایت قومی می‌آید. آیا این جابه‌جایی رابطه را از بار عاطفی خالی می‌کند یا فشارش را بیشتر؟

راهکار:

این جمله تعصب را از رابطه جدا می‌کند و به هویت قومی گره می‌زند؛ یعنی تحمل نه برای شخص، بلکه برای حفظ روایت تباری. نسخه‌ی تیزترش می‌تواند این باشد: «تحملم ادای احترام به تو نبود، ادای دِین به ریشه‌ام بود.»