غرور و تیکه

تیکه سنگین: ما نداریم؛ اگه تو داری دورش بگرد:

در روان‌شناسی اجتماعی به این واکنش «انگور ترش» می‌گویند: ذهن برای کاهش ناهماهنگی شناختی، چیزی را که ندارد بی‌ارزش می‌کند، حتی اگر همان لحظه آرزویش باشد. برعکسش هم هست: «اثر مالکیت» می‌گوید به محض داشتن یک چیز، همان را بزرگ‌تر از ارزش واقعی‌اش می‌بینی. این وسط، مغزت مدام مشغول بازنویسی واقعیت است؛ نه برای حقیقت، برای آرامش. حالا کدام طرفت سنگین‌تر است؟

راهکار:

این جمله یک مکانیزم دفاعی کلاسیک است: ذهن وقتی به چیزی نمی‌رسد، آن را پیشاپیش بی‌ارزش نشان می‌دهد تا ناهماهنگی شناختی کم شود. می‌شود از زاویه دیگری دید: به‌جای گشتن دور چیزی که نیست، می‌شود بررسی کرد چرا آن‌قدر مهم شده که نبودنش انقدر واکنش می‌سازد.