غرور و افتخار

اشک‌های غرور؛ وقتی افتخار فرو می‌ریزد:

درواقع اشک‌های احساسی (برخلاف اشک‌های محرک فیزیکی) حاوی هورمون‌های استرس مثل پرولاکتین و ماده‌ای شبه‌مورفین به نام «لو-انکفالین» هستند که درد عاطفی را تسکین می‌دهند. جالب اینکه انسان تنها پستانداری است که از روی احساس گریه می‌کند – و این گریه‌ها در لحظات شکست غرور، نوعی سم‌زدایی شیمیایی از مغز انجام می‌دهند.

راهکار:

اشک‌های ناشی از غرور شکسته، اغلب نشانه‌ای از فرورفتن در خود و فرصتی برای بازتعریف هویت است. شاید این لحظه، نقطه‌ی شروع یک تحول درونی باشد، نه پایان.

غرور گناه مورد علاقه من:

غرور عقد: وقتی خوشحالی شبیه شکار نهنگ است!:

این نگاه پیروزمندانه که شما به شوخی به 'شکار نهنگ' تشبیه کرده‌اید، در روانشناسی اجتماعی می‌تواند بازتابی از 'موفقیت در انتخاب جفت' باشد. انسان‌ها به طور طبیعی دوست دارند داشته‌های ارزشمندشان، از جمله شریک زندگی، را به دیگران نشان دهند و از تایید اجتماعی لذت ببرند. پس این لبخند، بیشتر از آنکه به معنای نمایش باشد، ابراز شادمانی درونی است که گاهی با کمی چاشنی غرور همراه می‌شود.

راهکار:

به جای تمرکز بر مقایسه، به شادی واقعی افراد در لحظات مهم زندگی‌شان توجه کنید. هرکسی شیوه خاص خود را برای ابراز خوشحالی دارد و این خود یک هنر است! پذیرش و تبریک صمیمانه، بهترین واکنش به این شادی‌هاست.