آدمها را احمق فرض نکنیم؛ نشانههایی از غرور فکری که نمیبینیم:
مطالعات روانشناسی روی «اثر دانینگ-کروگر» نشان میدهد کسانی که در یک حوزه کمترین مهارت را دارند، معمولاً دیگران را نادانتر از خودشان میبینند؛ چون بهاندازه کافی نمیدانند که حد دانستههایشان کجاست. پارادوکس اینجاست: هرچه کمتر بدانیم، مطمئنتر قضاوت میکنیم و برعکس، افراد خبره دائماً تردید دارند. پس برچسب «احمق» زدن به دیگران، اغلب درباره جهل خود ماست تا هوش آنها.
راهکار:
این جمله را میتوان آینهای برای خودشناسی دید؛ هر بار که کسی را احمق فرض میکنیم، بیشتر از ویژگیهای او، محدودیت دید ما را لو میدهد. شاید بهترین تمرین این باشد که از خود بپرسیم: اگر جای او بودیم و همان اطلاعات را داشتیم، چه تصمیمی میگرفتیم؟