غرور بی‌مورد

مقصد خاک؛ تأملی بر پوچی غرور:

حقیقت علمی: بدن ما از ۹۷٪ اتم‌هایی تشکیل شده که در دل ابرنواخترها ساخته شدن. هر سلول ما یک بمب کیهانی به‌جامانده از انفجار ستاره‌های مرده‌ست. و در نهایت، همین اتم‌ها به غبار کیهانی بازمی‌گردند و چرخه‌ای ۱۳٫۸ میلیارد ساله را کامل می‌کنند. آیا این چرخه باشکوه رو میشه پوچی نامید؟

راهکار:

این جمله رو میشه با دید دیگری هم نگاه کرد: خاک فقط پایان نیست، بلکه آغاز دوباره‌ست – چرخه‌ای که در آن هر ذره بدن ما به عناصر اولیه‌ای تبدیل می‌شه که روزی درخت یا گلی را تغذیه می‌کنه. شاید پرسش واقعی این باشه: آیا غرور ما از چیزی جز همین دگرگونی شگفت‌انگیز سرچشمه می‌گیره؟