غرور بعد از تنهایی

تنهایی و غرور؛ کوهی که از خود ساختیم:

در روان‌شناسی «غرور دفاعی» مکانیسم جبرانی است: وقتی نیاز به تعلق ارضا نشود، ذهن با بزرگ‌نمایی خودپنداره از درد طرد اجتماعی محافظت می‌کند. تصویربرداری مغزی نشان داده درد طرد اجتماعی همان نواحی درد جسمی را فعال می‌کند؛ پس «کوه غرور» می‌تواند مسکنی باشد که تنهایی را بی‌حس می‌کند، نه درمانی برای آن.

راهکار:

تنهایی وقتی با غرور پر می‌شود، اغلب یک قلعهٔ درونی می‌سازد: از بیرون نفوذناپذیر به نظر می‌رسد، اما از درون راه نفس ندارد. این «کوه» بیشتر شبیه سپری برای درد طردشدن است تا نشانهٔ برتری؛ شناختن همین لایهٔ دفاعی می‌تواند رابطه با خود و دیگران را نرم‌تر کند.