مهربانی بیش از حد و حس حقبهجانب:
در روانشناسی اجتماعی، وقتی لطفی فراتر از هنجار رابطه باشد، گیرنده برای کاهش ناهماهنگی شناختی آن را نه به خوبیِ لطفکننده بلکه به «لیاقت خودش» نسبت میدهد؛ همین مکانیسم، انتظارِ حقبهجانبی میسازد. به این حالت گاهی «توجیه خودی» یا اثر لیاقت میگویند.
راهکار:
این جمله را میتوان اینطور بازخوانی کرد: مشکل فقط «زیادیِ مهربانی» نیست؛ تبدیل رابطه به معاملهی نانوشته است. وقتی لطف از حد انتظار رد میشود، گیرنده برای کاهش ناهماهنگی آن را به لیاقت خودش نسبت میدهد و فرستنده بدون آنکه بگوید، دنبال قدردانی است. نتیجه، حس حقبهجانب در طرف مقابل و رنجش پنهان در شماست.