غروب و رویا

غروب، تکه‌ای از رویا:

پراکندگی ریلی نور، افق غروب را قرمز می‌کند و هم‌زمان افت نور، ترشح ملاتونین را بالا می‌برد؛ مغز در این گرگ‌ومیش، مرز خیال و واقعیت را نرم‌تر می‌بیند.

راهکار:

این تصویر را می‌توان تازه‌تر کرد: غروب را نه پایان روز، بلکه لحظه‌ای بدان که آسمان تکه‌ای از رویا را برای چند دقیقه به زمین قرض می‌دهد؛ همین قرض کوتاه، شب را سبک‌تر می‌کند.