پراکندگی وجود: جسم اینجا، دل آنجا، خیال دور:
شبکهی پیشفرض مغز دقیقاً وقتی فعال میشود که شما در ظاهر «حضور» ندارید. این شبکه ۴۷٪ از بیداری ما را درگیر خیالپردازی و مرور خاطرات میکند. جالب اینجاست که وقتی در خیال خود «جای دیگری» هستید، الگوهای عصبی مشابهی با حضور فیزیکی واقعی فعال میشوند. در واقع، مغز مرز روشنی بین «منِ اینجا» و «منِ آنجا» قائل نیست. حالا سوال: اگر بدن و ذهن اینقدر راحت از هم جدا میشوند، کدام یک دقیقاً «شما» است؟
راهکار:
این پراکندگی همان چیزی است که نوروساینس به آن «حالت پیشفرض ذهن» میگوید؛ زمانی که ذهن در نبود تمرکز، میان گذشته و آینده سرگردان میشود. شاید این جمله یک نقص نباشد، بلکه توصیف کارخانهی خیالپردازی انسان است که بزرگترین اختراعات از آن بیرون آمدهاند.