غربت دختر

مادرم می‌گفت تو هنوز نامردی روزگار را ندیده‌ای:

مغز والدین، به‌ویژه مادران، در به‌خاطر سپردن تهدیدهای اجتماعی دقیق‌تر عمل می‌کند؛ از منظر تکاملی، هشدار درباره‌ی «نامردی روزگار» ابزار بقا بوده: انتقال تجربه‌ی تلخ بدون تحمل هزینه‌ی آن. این جملات اغلب اغراق‌آمیز اما از سر مراقبت‌اند. آیا این هشدارها امروز بیشتر اضطراب می‌سازد یا تاب‌آوری؟

راهکار:

جمله‌ی مادرت را می‌توان یک مکانیزم محافظتی دید، نه یک پیش‌گویی تلخ؛ مغز انسان با تجسم بدترین حالت، شوک آینده را کم می‌کند. برای نسل او، هشدار دادن شکل طبیعی عشق ورزیدن بود. حالا تو می‌توانی همان جمله را نه به چشم ترس، که به چشم سند تاب‌آوری و اعتماد به مسیر خودت بخوانی.