غریبه تر از غریبه

نکن اعتماد؛ بعضی‌ها از غریبه‌ها غریبه‌ترند!:

تحقیقات روان‌شناسی جرم می‌گوید بیشتر سوءاستفاده‌ها و آدم‌ربایی‌ها توسط غریبه‌ها رخ نمی‌دهد، بلکه توسط افراد آشنا یا فامیل انجام می‌شود. مغز ما «غریبه» را خطرناک فرض می‌کند، اما آمار می‌گوید تهدید واقعی از سمت «آشناها»ست. برای همین «آشنای غریبه‌نما» از غریبهٔ واقعی ترسناک‌تر است. سوال: اگر خطر اصلی از سمت آشناهاست، چرا هنوز به غریبه‌ها بدبین‌تریم؟

راهکار:

همین گزاره را با یک مثال عینی ملموس‌تر کن: «کسی که زودتر از همه قربان‌صداقتت می‌شود، معمولاً اولین نفری است که پشت سرت حرف می‌زند.»

اعتماد نکن به اینا، از غریبه‌ها غریبه‌ترن 🖤: