غم پایان تعطیلات

چرا زندگیم همیشه مثل غروب جمعه‌ست؟:

غروب جمعه در مغز ما فعال‌کننده‌ی «سندرم یکشنبه» است: افت دوپامین ناشی از پیش‌بینی پایان تفریح. جالب این که همین مکانیسم در سال ۱۸۹۸ توسط ایوان پاولف روی سگ‌ها کشف شد — زنگ غذا بعدها باعث ترشح بزاق بدون غذا شد. حالا سوال: چه «زنگی» در زندگی‌تان زده می‌شود که حتی قبل از پایان، حس تهی بودن را القا می‌کند؟

راهکار:

جمعه‌شب‌ها در مغز ما دوپامین افت می‌کند چون پایان لذت را پیش‌بینی می‌کند. راهش این نیست که منتظر دوشنبه باشی؛ یک «جمعه‌شب مصنوعی» در میانه‌ی هفته برای خودت بساز: یک روتین خاص، موسیقی یا خوراکی که فقط همان شب انجامش می‌دهی. این کار چرخه‌ی انتظار-ناامیدی را می‌شکند.