غم و بی خوابی

دردی که خواب را می‌گیرد؛ بی‌خوابی ناشی از غم:

مغز دردِ هیجانیِ حل‌نشده را تقریباً با همان مسیرهای عصبیِ درد فیزیکی پردازش می‌کند؛ برای همین بی‌خوابی ناشی از غم، نوعی حالت دفاعی است. نشخوار فکری، کورتیزول را بالا نگه می‌دارد و ترشح ملاتونین را عقب می‌اندازد. نتیجه: مغز در حالت آماده‌باش می‌ماند و خواب را یک تجمل تلقی می‌کند.

راهکار:

این بیداری نشانه ضعف نیست؛ مغز در حال بازیابی یک زخم باز است. اگر شب‌ها تکرار می‌شود، نوشتنِ چند خط درباره همان فکر، آن را از چرخه نشخوار خارج می‌کند و خواب را محتمل‌تر می‌سازد.