غم و اندوه موقتی

قدرت آغوش: از دلتنگی تا آرامش دیگران:

مطالعات عصب‌شناسی نشان می‌دهد که مغز انسان برای تشخیص لمس واقعی از لمس تصوری، سازوکار مشابهی دارد. حتی تصور آغوش گرفتن کسی می‌تواند مسیرهای دوپامین و اکسیتوسین را فعال کند. این یعنی همان «کاش می‌شد» شما، در واقع یک شبیه‌سازی عصبی قوی است که به تنهایی می‌تواند حس همدلی را در شما و مخاطب تقویت کند. پس چرا همین حالا چشمانتان را نمی‌بندید و آغوشی خیالی را تجربه نمی‌کنید؟

راهکار:

تحقیقات نشان می‌دهد که آغوش ۲۰ ثانیه‌ای سطح اکسیتوسین را بالا برده و استرس را کم می‌کند. پس اگر می‌خواهید به کسی آرامش بدهید، یک آغوش واقعی یا حتی تصور آن می‌تواند معجزه کند.