غم فراتر از اشک

دردی که حتی اشک هم برایش کافی نیست: نگاهی به کرختی عاطفی:

اشک‌های عاطفی سرشار از کورتیزول (هورمون استرس) و انکفالین (ضد درد طبیعی) هستند. اما نکتهٔ تکان‌دهنده اینجاست: در دردهای بسیار عمیق، سیستم عصبی می‌تواند فرمان گریه را کاملاً مهار کند. این پدیده «کرختی دفاعی» نام دارد؛ مغز برای بقا، پاسخ هیجانی را قطع می‌کند تا از شدت فروپاشی بکاهد. آیا این سکوت، عمیق‌ترین فریاد نیست؟

راهکار:

در روانشناسی، این وضعیت را «بی‌حسی روانی» می‌نامند؛ زمانی که درد از ظرفیت ابراز هیجانی فراتر می‌رود و بدن به جای گریه، به کرختی پناه می‌برد. این مکانیسمی بقایی برای جلوگیری از فروپاشی ذهن است.