از پایان نترس، از آغاز نشدن بترس: رمز زندگی شجاعانه:
بررسیهای روانشناسی نشان میدهد مهمترین حسرت افراد بستری در آسایشگاهها، مرگ نیست؛ شجاعت نکردن برای زیستنِ آن زندگیای است که واقعاً میخواستند. این «زندگی نازیسته» بخشی از سایهٔ روان ماست که به گفتهٔ یونگ، اگر با آن روبهرو نشویم، تبدیل به منبع اضطرابی مبهم میشود. سوال: اگر قرار بود فقط یک سال دیگر زندگی کنی، کدام «آغاز» را همین حالا رقم میزدی؟
راهکار:
فهرستی از کارهایی که همیشه خواستهای انجام بدهی اما ترس مانع شده، روی کاغذ بیاور. ریزترین قدم ممکن برای یکی از آنها را همین امروز مشخص کن و انجام بده. هر شروع کوچک، پادزهرِ آن ترس بزرگ است.