فشار روحی و روانی

بی‌حسی عاطفی؛ وقتی از درون می‌سوزی و بیرون خونسردی:

در روان‌درمانی به این حالت «فرسودگی هیجانی» یا «بی‌حسی دفاعی» می‌گویند؛ مغز برای تحمل فشار مزمن، مدارهای پردازش احساسات را خاموش می‌کند تا از شوک محافظتت کند. پژوهش‌ها نشان می‌دهند افرادی که مدت طولانی نقش «سنگ صبور» را بازی می‌کنند، فعالیت آمیگدالشان کم می‌شود و به‌مرور حتی تشخیص احساسات خودشان برایشان سخت می‌شود. این بی‌رمقی نیست؛ یک سازوکار بقاست که بهایش را بعداً با خستگی مزمن و افسردگی می‌پردازی.

راهکار:

این حالت را می‌شود «سپر انجماد» نامید؛ مغز برای اینکه سیل غم کل سیستم را از کار نیندازد، فیوز عاطفی را می‌زند. اگر روزی امنیت کافی پیدا کنی، همان گریه‌هایی که فکر می‌کنی از دست رفته‌اند، خودشان راه بازگشت را بلدند.