دانش آلوده به منفعت؛ آفت حقیقتیابی:
فیلسوفان «فساد معرفتی» را حالتی میدانند که منافع شخصی قضاوت عقلانی را مختل میکند. جالب اینجاست که آزمایشهای عصبشناسی نشان داده حتی وقتی میدانیم دچار سوگیری هستیم، همچنان مغز ما مسیر سود را ترجیح میدهد. آیا راهی برای گریز از این دام وجود دارد؟
راهکار:
این جمله نگاه تیزبینانهای به ذات دانشهای آلوده دارد: در واقع هرگاه منفعت شخصی وارد میدان شود، دانش رنگ توجیه میگیرد نه حقیقتیابی. شاید ارزشمندترین دانش همانی باشد که هیچ سودی برای صاحبش ندارد.