فساد جمعی

عدالت کجا بود وقتی همه تن‌پرست شدند؟:

مفهوم 'همه تن‌پرست شدن' در روانشناسی توده‌ای شبیه نظریه 'مارپیچ سکوت' است: وقتی فساد عادی‌سازی می‌شود، اقلیت سکوت می‌کند و سپس خود نیز پیروی می‌کند تا طرد نشود. تاریخ نشان می‌دهد تمدن‌ها درست پیش از سقوط، دوره‌ای از 'بی‌بندوباری جمعی' را تجربه می‌کنند. سوال: اگر همه گناهکار باشند، باز هم به قاضی نیاز داریم؟

راهکار:

این متن عصیان علیه ریاکاری جمعی را نشان می‌دهد؛ در روانشناسی اجتماعی، وقتی همه ناهنجار می‌شوند، مفهوم قربانی از بین می‌رود و عدالت به مسئولیت‌پذیری فردی تبدیل می‌شود. شاید تلنگر آن است که خود ما حتی در جهانی فاسد، می‌توانیم نظم درونی را حفظ کنیم.