از پناه امن تا آوار؛ زخم خیانت عاطفی:
در روانشناسی به این حالت «ترومای خیانت» میگویند: مغز کسی را که روزی منبع امنیت بوده، در شبکهی عصبی تهدید بازنویسی میکند. پژوهشهای دلبستگی نشان میدهد وقتی «پناهگاه امن» به منبع خطر تبدیل شود، آمیگدال نه فقط به خود فرد، بلکه به خاطرهی امنیت قبلی هم واکنش دفاعی نشان میدهد. به همین دلیل است که بعد از چنین تجربهای، حتی یادآوری روزهای خوب هم فیزیکی دردناک میشود؛ مغز برای بقا، گذشتهی امن را هم قرنطینه میکند.
راهکار:
میشود این جمله را از زاویهی سازههای موقت دید: پناهگاه واقعی دیوار ندارد، پس آوارش هم نمیتواند لهات کند.