جمله معروف کوروش کبیر: فرق مهر و عشق در یک نگاه:
جالب است بدانید مغز ما بین «دوستداشتن عمومی» و «عشق رمانتیک» مرز شیمیایی میکشد. مطالعات fMRI نشان میدهد مهرورزی گسترده (مثل محبت مادرانه) مدارهای دوپامین را با اکسیتوسین پیوند میزند، ولی عشق پرشور یک نفر، سیستم پاداش را چنان شعلهور میکند که منطقیترین افراد هم رفتار وسواسی نشان میدهند. از قضا، این نقلقول به هیچ سند تاریخی از کوروش متصل نیست و به احتمال زیاد ساختهٔ عرفانبازارهای مدرن است—ترکیبی از خرد رواقی مخلوط با نام یک پادشاه افسانهای. حالا پرسش تاو: آیا حذف انتظار عاطفی از رابطه، عشق را مقاومتر میکند یا آن را سترون؟
راهکار:
این جمله تمرینی برای «چرخه دلبستگی شرطی» است: وقتی گشودگی عاطفی را به ورود و خروج افراد گره میزنیم، حالمان شبیه ترن هوایی میشود. از دریچهٔ ذهنآگاهی، مهرِ بیقیدوشرط مثل باران است—همه را تر میکند، ولی عشق مثل باغبانی است—فقط در یک باغ گل میکارد. پس لبخند نزدن به هر آمدنی، دعوت به بیتفاوتی نیست، دعوت به ثبات عاطفی است.