خاص بودن در رابطه و مرز عزت نفس:
مغز انسان برای تمایز، ناحیهای به نام قشر کمربندی خلفی دارد که هنگام مقایسه خود با دیگران فعال میشود. نظریه تمایز بهینه بروئر میگوید ما بین دو نیازِ تعلق و تمایز در نوسانیم؛ وقتی احساس کنیم فردی تفاوتهای ما را نمیبیند، مدار تهدید اجتماعی فعال میشود، دقیقاً همان مسیر درد فیزیکی. به همین دلیل نادیده گرفته شدن در رابطه میتواند به اندازه یک آسیب بدنی واقعی باشد.
راهکار:
این جمله را میشود از زاویه «مرزگذاری عزت نفس» دید؛ یعنی ذهن برای محافظت از حس منحصربهفرد بودن، بهجای التماس برای دیده شدن، فاصلهگذاری میکند. به همین دلیل شبیه یک اولتیماتوم عاطفی است، نه صرفاً قهر.