دورویی آدمها؛ برای ما داد، برای بقیه تعارف!:
«تمایز درونگروهی/برونگروهی» در روانشناسی اجتماعی نشان میدهد مغز برای اعضای گروه خودی و غریبهها استانداردهای متفاوتی فعال میکند؛ حتی صدا و فاصله بدن هم تغییر میکند. پس رفتار دوتایی همیشه تصمیم آگاهانه نیست؛ گاهی خروجی خودکار تعلق است. کدام بافت بیشترین اختلاف رفتار را در آدمها میسازد؟
راهکار:
این جمله را میتوان به «استاندارد دوگانه» ترجمه کرد: یک رفتار واحد از یک نفر، بسته به مخاطب، دو معنای متفاوت میگیرد و گاه نه دورویی بلکه نمایش بخش متفاوتی از خود در بافتهای نابرابر است. همین نگاه، خنده را از تمسخر صرف به مشاهدهی یک الگوی اجتماعی میبرد.