طنز ترافیک: آدما فقط تو ترافیک پشت همند:
در روان‌شناسی اجتماعی، «پارادوکس ترافیک» می‌گوید در جاده‌ای شلوغ، هر راننده با انتخاب مسیر شخصی، برای همه زمان بیشتری می‌سازد؛ اما در صف، همین افراد ناخودآگاه به یک نظم خودجوش می‌رسند. جالب اینکه در آزمایش‌های شبیه‌سازی، اضافه شدن یک عامل خودخواه، کل جریان را ۲۰٪ کندتر می‌کند. یعنی پشت هم بودن در ترافیک نه همدلی است، نه انتخاب؛ یک تعادل شکننده از منافع متضاد است.
راهکار:
در ترافیک، «پشت هم بودن» یعنی اجبار هندسی؛ در زندگی، «پشت هم بودن» یعنی انتخاب. شاید مسئله این است که ما فاصله‌ها را با ماشین پر می‌کنیم، نه با آدم‌ها. اگر همان صبری که در ترافیک داریم را به روابط بیاوریم، پشت هم بودن دیگر فقط یک تصادف جاده‌ای نیست.