حسرت فرهاد و خاطرات شیرین تلخ:
در روانشناسی، «مقایسه اجتماعی رو به پایین» وجود داره: ما برای احساس بهتر، خودمون رو با کسانی مقایسه میکنیم که وضعیت بدتری دارن. اما این پست، یک «مقایسه اجتماعی توهمآمیز» رو نشون میده: قضاوت درباره عمق رنج دیگران، تنها بر اساس ظاهر خاطراتشون. آیا ما واقعاً میتونیم عمق یک زخم رو از بیرون اندازهگیری کنیم؟
راهکار:
این مقایسه میتونه گمراه کننده باشه. شاید «فرهاد» در داستان، خودش رو در برابر «مردمک» یا «فرزند زمانه» میدید و رنجی عمیقتر از آنچه ما میبینیم رو تجربه میکرد. گاهی بدترین خاطرات ما، از نگاه دیگران، رویایی به نظر میرسند.