فردوسی و ایران

همه این عالم ، از مهر دل ایران است
که بر این گیتی کز مادرمان ایران است
جز به این خاک نباشد تن من ویران است
دل من جای ندارد جای دل ایران است
به فروغ روی این خاک همی گردان است
چه جزین بیشه ایران برم ایوان است؟
که از این ریشه گلگون حرم دیوان است
که بجز ایزدمان بر دل این شاهان است ؟
گر به رستم که چنین او بدین سامان است
جز به این خاک نخواهد که پسر بیران است.
- فردوسی -️

وقتی تو میگویی وطن
بوی فلسطین می دهی!
من کی نژاد عشق با تازی برابر می کنم؟
وقتی تو می گویی وطن
از چفیه ات خون می چکد!
من یاد قتل نفس با الله و اکبر میکنم..
وقتی تو میگویی وطن
شهنامه پرپر می شود!
من گریه بر فردوسی آن پیر دلاور میکنم
بی نام زرتشت مَهین ایران و ایرانی مبین
خون اوستا در رگ فرهنگ ایران می دود
من آیه های عشق را مستانه از بر می کنم..️