نقش موسیقی در فرار از روزمرگی بدون ترک خانه:
تحقیقات عصبشناسی نشان میدهد گوش دادن به موسیقی محرک ترشح دوپامین در مغز است؛ همان مادهای که در لذت خوردن شکلات یا عاشق شدن آزاد میشود. جالب اینجاست که پیشبینی یک نت خاص در آهنگ، این واکنش را تقویت میکند. این یعنی ذهن ما حتی قبل از شنیدن، نقشه فرار را رسم کرده. آیا تا به حال شده یک قطعه بیکلام، تو را به سفری دورتر از هر جادهای ببرد؟
راهکار:
موسیقی نهتنها فراری ذهنی است، بلکه میتواند به منبعی برای بازسازی انرژی تبدیل شود. دفعه بعد که به گوشهای پناه میبری، یک پلیلیست از آهنگهای بدون کلام بساز و اجازه بده ریتم، جای خالی کلمات را پر کند.