فرار از واقعیت با خواب

خستگی از زندگی و پنهان کردن حال بد؛ چرا خواب تنها راه فرار می‌شود:

پژوهش‌های روان‌شناسی نشان می‌دهد سرکوب مداوم احساسات، سطح کورتیزول و ضربان قلب را بالا می‌برد و مغز برای کاهش بار شناختی، خواب را به‌عنوان خاموشی موقت انتخاب می‌کند. در آزمایش‌ها، افرادی که مجبور به لبخند زورکی بودند، بعد از چند ساعت دچار افت عملکرد شناختی شدند. خستگی مزمن اغلب نه از کار زیاد، که از تظاهر به خوب بودن می‌آید. آیا خواب برای تو فرار است یا تنها زمان بدون نقاب؟

راهکار:

این خستگی اغلب صدای بخشی از توست که از نقش بازی کردن خسته شده؛ شاید به‌جای «خوبم» گفتن، یک شب فقط بنویسی چه چیزی واقعاً خسته‌ات کرده و بگذاری بدون قضاوت دیده شود.

خواب؛ تنها راه فرار از غم و تنهایی؟:

ذهن در خواب REM، خاطرات احساسی را دوباره پردازش می‌کند و شدت بار منفی آن‌ها را کاهش می‌دهد. جالب اینجاست که کمبود خواب، واکنش آمیگدال (مرکز ترس) را تا ۶۰٪ افزایش می‌دهد. پس خواب نه فرار، که یک مکانیسم بقای تکاملی‌ست. سوال اینجاست: آیا بیداری هم می‌تواند چنین ترمیمی داشته باشد؟

راهکار:

خواب یک بازنشانی موقتی است، نه راه‌حل دائمی. شاید بهتر باشد به جای فرار، ریشهٔ ناراحتی را در بیداری پیدا کنی – مثلاً با نوشتن یک لیست از چیزهایی که واقعاً آزارت می‌دهند.

جملات غمگین ارنست همینگوی درباره خواب و فروپاشی زندگی: