فرار از واقعیت؛ وقتی بازی جای Prime زندگی را میگیرد:
جالب است که مغز ما «فرار» را با فعالیت در دنیایهای ساختگی تمرین میکند. از نظر عصب‌شناسی، بازی‌های ویدیویی با آزاد کردن دوپامین، همان مدار پاداش «دستیابی به موفقیت» در زندگی واقعی را فعال می‌کنند، اما با ریسک صفر. این یک شبیه‌سازی امن از چالش است. آیا این جایگزین سالمی است یا فقط تمرین برای اجتناب است؟
راهکار:
این حس فرار، یک مکانیسم دفاعی رایج است. به جای قضاوت آن، میتوانید یک قدم به عقب برگردید و ببینید دقیقاً از کدام بخش از «واقعیت» میگریزید. شناسایی آن نقطه، اولین قدم برای انتخاب یک واکنش آگاهانه به جای واکنش خودکار است.