فراموشی تدریجی

روزی‌که‌میمیرم،
صفحه‌گوشیم‌باهرنوتیفی‌که‌میادروشن‌وخاموش‌میشه‌ولی
هیچکس‌جوابگوی‌اون‌پیامانیست.
بادازپنجره‌وارداتاقم‌میشه.
روی‌میزم‌دفترهمیشگیمه‌.
آهنگای‌موردعلاقم‌دیگه‌پلی‌نمیشن‌وصدای‌خنده‌هاوگریه‌هام‌دیگه
هیچوقت‌تواتاقم‌پخش‌نمیشه؛
یکم‌میگذره‌وکم‌کم‌همه‌عادت‌میکنن‌وهمه‌چی‌طوری‌میشه‌که‌انگاراز
اول‌منی‌وجودنداشته.
مخاطبای‌گوشیم‌فکرمیکنن‌که‌احتمالا‌ینترنت‌ندارم‌.
وکم‌کم‌فراموشم‌میکنن‌ومحومیشم💔؛️

«آدم‌ها نمی‌روند، فقط حضورشان در زندگی‌مان کمرنگ می‌شود تا جایی که دیگر وجود ندارند.»️