فراموش شدن در زمان زندگی

فراموشی در زندگی، یاد شدن بعد از مرگ:

در روان‌شناسی «سوگیری خاطرهٔ پس از مرگ» را داریم: مغز پس از فقدان، تعارض‌های زنده را کمرنگ و میراث نمادین را پررنگ می‌کند. تاریخ هم نمونه دارد؛ ون گوگ در حیات تقریباً ناشناخته بود و پس از مرگ به نماد تبدیل شد.

راهکار:

شاید مسئله «فراموش شدن» نباشد؛ کیفیت حضوری است که بعد از رفتن، جای خالی‌اش را پر نمی‌کند. آدم‌ها نه صرفاً به‌خاطر مرگ، بلکه به‌خاطر اثرِ زنده‌ای که گذاشته‌اند به یاد می‌مانند؛ مرگ فقط آینه‌ای است که آن اثر را آشکارتر می‌کند.

فراموش شدن در زمان زندگی و یادآوری پس از مرگ: