فراموشی و هویت

بخشی از من: وقتی فراموشی تو یعنی فراموشی خودم:

در علوم اعصاب، حافظه نه یک آرشیو ثابت، بلکه یک فرآیند بازسازنده است. هر بار که به یاد کسی می‌افتیم، مدارهای عصبی مربوطه دوباره فعال می‌شوند و حتی تغییر می‌کنند. افرادی که عمیقاً دوستشان داریم، به بخشی از شبکه هویتی ما تبدیل می‌شوند. این یعنی فراموشی واقعی آنها تقریباً غیرممکن است، مگر با تخریب آن بخش از خود. آیا هویت شما نیز با خاطرات دیگران گره خورده؟

راهکار:

این جمله می‌تواند یادآوری باشد برای قدردانی از کسانی که هویت شما را شکل داده‌اند. شاید وقت آن است که این حس را با آنها در میان بگذارید.