سوز آن دی؛ خاطرهای که با فصلها نمیگذرد:
پدیدهی روانشناختی زایگارنیک میگوید مغز کارها و احساسات ناتمام را رها نمیکند؛ آنها دائماً در پسزمینهی ذهنیمان فعال میمانند. تابستان هم تمام شده، اما «سوز» آن دی بهخاطر ناتمامیِ آن خاطره در سیستم عصبی ذخیره شده است. عشق نیمهکاره دقیقاً مثل یک مسئلهی حلنشده، بالاترین اولویت پردازشی مغز را اشغال میکند. آیا شما هم هنوز این سوز را زیر پوستتان حس میکنید؟
راهکار:
میتوان این متن را معکوس خواند: سوزی که نمیگذرد، یعنی عشقی که هنوز زنده است؛ فصلها فقط ظاهر ما را عوض میکنند، نه ژرفای خاطرهها را.