آیا زمان واقعاً زخمها را درمان میکند؟:
مغز انسان برای بقا، خاطرات همراه با هیجان قوی (حتی منفی) را با اولویت بالاتری ذخیره میکند. تحقیقات نشان داده که آمیگدالا (مرکز ترس و هیجان) هنگام خاطرات تلخ، مسیر بازخوانی آنها را تقویت میکند تا از تکرار خطر جلوگیری کند؛ پس فراموشنکردن زخمها یک مکانیسم تکاملی است، نه نقص حافظه.
راهکار:
این جمله یادآور حقیقت روانشناختی است: حافظه عاطفی قویتر از حافظه منطقی عمل میکند. شاید درمان زمان، فقط زخم را عمیقتر دفن کند نه اینکه پاکش کند. میتوانی بنویسی: «پس بهتر است به جای انتظار برای گذر زمان، روی بازنویسی روایت ذهنیات از آن خاطره کار کنی.»