فراموش نکردن آدم ها

خاطره‌ها موندن، آدما رفتن؛ چرا گذشته رها نمی‌کنه؟:

در علوم اعصاب، هر بار که خاطره‌ای را مرور می‌کنی، مغز آن را مثل یک فایل ویرایش‌شونده باز می‌کند و با احساسات امروزت دوباره ذخیره می‌کند. یعنی خاطره‌ها هیچ‌وقت نسخه‌ی ثابتی از آن اتفاق نیستند؛ هر بار خودت آن‌ها را بازسازی می‌کنی. پس شاید آدم‌ها رفته‌اند، اما خاطره‌هایی که حالا با توست، کاملاً ساخته‌ی خود توست. آیا تا به حال شده خاطره‌ای را جور دیگری از آنچه اتفاق افتاده به یاد بیاوری؟

راهکار:

خاطره‌ها قرار نیست آدم‌ها را زنده نگه دارند؛ قرار است به تو نشان بدهند که چقدر زندگی‌ات پر از لحظه‌های واقعی بوده. شاید این رفتن، راهی بوده برای اینکه آن لحظه‌ها برای همیشه مال تو بمانند.