وقتی از چشم میافتی تا روی مژه هم بنشینی، دیده نمیشوی:
آیا میدانستی که مغز انسان برای پردازش چهرهی عزیزان، همان مسیر عصبی را فعال میکند که برای تشخیص درد فیزیکی؟ یعنی وقتی کسی از چشمت میافتد، واقعاً دارد به مغزت «درد» وارد میکند. این متن، یک نقشهی دقیق از همان لحظهی قطع شدن سیمهای عصبی است. سوال اینجاست: آیا مژه جایی برای نشستن است، یا آخرین سنگر برای التماس دیده شدن؟
راهکار:
این متن یک استعاره قدرتمند از ناپدید شدن تدریجی است. اگر به دنبال رهایی از این حس هستی، یک دفترچه بردار و سه لحظهای که باعث شدی کسی از چشمت بیفتد را بنویس. این کار به تو کمک میکند تا الگوی رفتاری خودت را ببینی.