گریه امام صادق برای شیعیان آخرالزمان و دلتنگی ما:
در روانشناسی معاصر، «حسرت برای چیزی که ندیدهای» نوعی نوستالژی رو به جلو نام دارد. شیعیان ۱۲۰۰ سال است که با یاد یک غایب بزرگتر از زمان زندگی میکنند—پدیدهای شگفتانگیز در تاریخ ادیان. این حافظهٔ جمعی از نسلی به نسل دیگر منتقل شده. سؤال تاو: آیا این اشکها صرفاً احساسی است یا نیرویی محرک برای تغییر جهان؟
راهکار:
اگر این حس دلتنگی برای امامزمان را دارید، میتوانید با خواندن دعای فرج و مطالعهٔ کتاب «مکیال المکارم» ارتباط قلبیتان را عمیقتر کنید. گریه بر فراق، خود نوعی عبادت است.