فرافکنی احساسات

دختری با نگاهِ پر از روشنی
خیره بر آسمانِ شبِ دیدنی

با دلش قصه می‌گفت ز رازِ نهان
به اختر ، رفیقِ شبِ مهربان

به شب میگفت: ای یار دیرین من
کجا رفت آن نگاهِ دل ارام من؟

نسیم می وزید و شبش تار بود
دل خسته‌اش غرق اسرار بود

ستاره سخن گفت و شب گوش داد
و آن رازِ دل را به آغوشِ خاموش داد

نه کس ماند کنارش، نه یاری به راه
تنها همدمش شد ستاره‌ی شب‌گاه️

به گمانم شب را وقتی که خدا دلتنگ بود آفرید …️

عروسک جون فدات شم
تو هم قلبت شکسته ...💒🪆️