حسرت کنایهآمیز: وقتی روزگار به کام ما نیست:
شروع کنایهآمیز این جمله با "یکی بود یکی نبود" که مقدمه داستانهای شاد است، و پیوند آن با حسرتِ "اگر بود روزگارم این نبود"، عمق ظریفی از حسرت و ناملایمات را نشان میدهد. این سبک بیان، که یک واقعیت تلخ را در لفافه شیرینی یک قصه بازگو میکند، در ادبیات و حتی مکالمات روزمره بسیار قدرتمند است و بازتابی از مکانیزمهای دفاعی ذهن در برابر رنجهاست.
راهکار:
برای تغییر دیدگاه به روزگار، به جای حسرت گذشته، روی کوچکترین دستاوردهای امروز تمرکز کنید. حتی یک گام کوچک هم میتواند مسیر را دگرگون کند. این کار به ذهن کمک میکند از مکانیزم دفاعی منفعل به سمت حل مسئله فعال حرکت کند.